„Krajobraz z Argonautami” to przejmująca i wizjonerska podróż poprzez tajemniczy mit o Argonautach i Medei – kobiecie absurdalnej, maniakalnej, seksualnej, komicznej i niebezpiecznej. To opowieść ożywiona przez współczesność.

Spektakl jest oparty na krótkim tekście Heinera Müllera pt. „Gnijący brzeg. Materiały do Medei. Krajobraz z Argonautami”. Nie posiada rzeczywistych wskazówek scenicznych; żadna postać nie jest określona z wyjątkiem części centralnej, w której ma miejsce dialog pomiędzy Jazonem i Medeą. Początek i zakończenie są pisane wierszem. To właśnie te fragmenty stanowią punkt wyjściowy naszej pracy. Od tego zbioru elementów bierze początek nasza analiza kolonizacji fizycznej i intelektualnej obcych ziem przez bestialską siłę dominacji kulturowej kapitalizmu. Zostaje to wyeksponowane w różnych, przeciwstawnych sobie obrazach tworząc fragmenty analogiczne do idei naszych czasów.

Sam Müller uważa, że „Gnijący brzeg” może być wystawiany podczas programu typu peep-show, „Materiały do Medei” nad brzegiem jeziora pod Strausbergiem, które może być równie dobrze opuszczonym basenem w Beverly Hills jak i kąpieliskiem w szpitalu psychiatrycznym. Tak jak Mauser zakłada społeczeństwo przekraczające bariery, w którym skazaniec z wyrokiem śmierci może przeistoczyć własną śmierć na scenie w doświadczenie zbiorowe, tak Krajobraz z Argonautami przewiduje katastrofy, które ludzkość właśnie przygotowuje.

W przedstawieniu nakładają się na siebie krzyki, szepty i niezadowolenie z naszej współczesnej kultury. Medea jest narzędziem zdrady, wykorzystanym, a następnie opuszczonym przez człowieka. Ziemia obca Kolchidy to Europa okradziona, zgwałcona, zniszczona przez apetyt zgłodniałych Argonautów…

W spektaklu zagrają uczestnicy warsztatów teatralnych w Jelczu-Laskowicach oraz aktorzy z Włoch.

Don Fernando jest kluczową postacią spektaklu. Na tle wydarzeń, które przechodzą do historii, zanikają podstawowe wartości jak prawo do własnych przekonań, wiary czy posiadania Ojczyzny. Bohater staje w ich obronie, cechując się nie męstwem ciała, a umysłu. Niezłomny w swych przekonaniach, oddaje prawo do wolności w imię wierności. Bez narzekania przyjmuje cierpienie, poniżenie i upadek do pozycji nędzarza. Za swoją postawę płaci najwyższą cenę, jaką jest życie.

Teatrzyk Zielona Gęś” to interpretacja utworu K.I. Gałczyńskiego w wykonaniu studentów Wydziału Lalkarskiego Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru.

Świat pełen miraży i fantastyki wyłania się na ekranie, który stanowi tło dla gry lalek i cieni przy akompaniamencie muzyki granej na żywo. Zdeformowane artystyczne kształty tworzą przestrzeń dla fantastycznego snu.

Spektakl pt. „Nic do powiedzenia. Poza tym jest wojna” Laboratorio Musical della Fondazione Teatro Goldoni di Livorno dotyczy konfliktu wojennego i reakcji młodzieży na ten problem.

Spektakl rozpoczyna się w londyńskim pubie, gdzie młodzi ludzie należący do jednej z band spotykają się, żeby posłuchać muzyki i napić się. Szybko ujawnia się jednen z czynników spornych: banda sprzeciwia się trudnemu do pokonania liderowi grupy. Podczas rozmów i potyczek słownych wyraźnie daje się zauważyć Mike, który jako jedyny, odważy się stawić czoła nieprzyjacielowi. Poprzez grę słów i piosenki, które przeplatają się w trakcie spektaklu, przechodzi się od wojny miejskiej Berkoffa, Londyn i samotną walkę Mike’a, po światową Azamy, która wyraźnie  odwołuje się do Sarajeva, gdzie niczym bracia przyjaciele nagle zmuszeni są przewiesić przez ramię strzelbę i stanąć po przeciwnej stronie.

Fragmenty wokalne, które towarzyszą i komentują dramaturgię, zaczerpnięte zostały z „Hair, King Lion, Across the Universe”. Wykorzystane zostały również teksty Amy Winehouse, Glori Gaynor, Queen, Rolling Stones.

„Sceny Współczesne” oparte są na motywach filmu „Absolwent” w reżyserii Mike Nicholsa.

Ben Braddock po otrzymaniu dyplomu wraca z uczelni do domu. Z tej okazji rodzice wydają przyjęcie. Tam spotyka panią Robinson. Dochodzi między nimi do romansu – dojrzała kobieta uwodzi młodzieńca. Jest to trudny związek. Pojawiają się kłopoty. O romansie dowiaduje się córka pani Robinson, Elaine, która została wybrana przez rodziców Bena na jego żonę. Ben próbuje początkowo zniechęcić do siebie Elaine, ale wkrótce, ku swemu zdziwieniu, odkrywa, iż tak naprawdę jest w niej zakochany.
Młody Absolwent pomimo perturbacji odnajduje Robinsonównę. Plany rodziców i teściów spełzają na niczym. Mimo intryg młodzi wybierają siebie.

Studenci II roku wydziału aktorskiego spróbują zmierzyć się z historią młodego Bena, jego miłosnymi problemami, które pojawiły się na nowej ścieżce życia. Podczas tych „Scen” postarają przenieść widza w świat przerysowany i karykaturalny, by wytknąć nam nasze wady, ale też by pozwolić wszystkim na nowo uwierzyć w prawdziwą miłość.

Spektakl oparty jest na książce Lewisa Carrolla pt. „Alicja w krainie czarów” i jest on przeznaczony dla widzów dorosłych.

Aktorzy wprowadzają widza w dziwny świat, w którym wchodzą z nim w interakcję. Barwne stroje, szczudła oraz niesamowita gra studentów z Bańskiej Bystrzycy sprawiają, że znana nam dotąd opowieść nabiera zupełnie innego sensu.

Francuzi przedstawią dwa kabarety wykonane przez studentów z drugiego i trzeciego roku. Obydwa w formie kabaretu pełnego groteski.

W jednym wielka rodzina klaunów posiada wielu specyficznych członków. Spotkamy tam białe i sierpniowe klauny, anty-klauny, ekscentryków. Ten spektakl to zestaw animacji z najlepszych momentów ich życia.

Spektakl drugi stanowi prezentację poszczególnych charakterów klaunów.

„Wróżka Glinda”, której w bucie utknął jej pęknięty balon, a we włosach konfetti. Na plecach przyklejone ma papierowe ryby, jeszcze z tych szalonych, kwietniowych dni…

“The Barbara Kabaret Show” – To ona będzie gwiazdą tej nocy!

“Metodyk Martin Laffute” – gospodarz konferencji na temat uwodzenia, nauczyciel na oczach publiczności spróbuje czegoś zupełnie wyjątkowego…

„Jean Patrick Patrick” – wyprzedza swoje czasy. Był zamrożony przez ostatnie15 lat. Wraca tej nocy z zapasem dobrych rad. Dziś obnaży się przed publicznością ze swoim projektem życia

„Kalash” – człowiek zagadka…